‘केशर दिव्यांची माळ’ हे सतीश सोळांकूरकर यांचे ललितलेखन केवळ लेखन म्हणून समोर येत नाही, तर ते एक सूक्ष्म अनुभूतीविश्व उलगडते. या पुस्तकात लेखन ही क्रिया नसून, ती एक तपश्चर्या आहे; व्यक्त होणे म्हणजे स्वतःचे असणे पणाला लावणे आहे.अशी जाणीव प्रत्येक ओळीतून ठसठशीतपणे जाणवते. सोळांकूरकरांचे ललितलेखन येथे विशेष ठरते कारण ते उपदेश करत नाही, घोषणा करत नाही. ते फक्त अनुभव मांडते अंतर्मुखतेने, संवेदनशीलतेने आणि प्रामाणिकपणे. लेखनात कुठेही कृत्रिमता नाही; शब्द स्वतःहून उमलत जातात, जणू केशरी दिवे एकामागोमाग एक पेटत राहावेत तसे. म्हणूनच हे पुस्तक स्वतंत्र लेखांचा संग्रह न वाटता, एका अखंड ‘माळे’सारखे भासते. जिथे प्रत्येक दिवा वेगळा असला, तरी उजेडाचा रंग एकसंध आहे. ‘केशर दिव्यांची माळ’ हे पुस्तक स्त्री-अनुभवांचे, लेखनाच्या तपश्चर्येचे आणि शब्दांमधून उजेड शोधण्याच्या प्रक्रियेचे संवेदनशील दस्तऐवजीकरण आहे. हे वाचताना वाचक केवळ ‘ती’ला समजून घेत नाही, तर स्वतःच्या आतल्या झेंडूच्या बागेचाही शोध घेऊ लागतो. म्हणूनच हे ललितलेखन केवळ वाचायचे नसून, हळूहळू अनुभवायचे आहे. केशरी उजेडात, शांतपणे. -दिलीप भोसले