"बापू तुम्ही ग्रेटच!" हे नीलम माणगावे लिखित दीर्घकाव्य, ज्याच्या केंद्रस्थानी आहे – एक विचारवंत चरखा आणि गांधीजी यांच्यात होणारा मुक्त संवाद. हा संवाद फक्त शब्दांचा नाही, तो इतिहासाच्या जळत्या अंगारावरून चालणारा संयम आणि तर्कशुद्धतेचा प्रवास आहे. दीर्घकाव्याच्या कल्पनेचा जन्म एका समाजविघातक विधानाने झाला. एका माथेफिरूने गांधीजींविषयी केलेल्या बिनबुडाच्या वक्तव्याने, कवयित्रीच्या मनातील जुनी ठिणगी धगधगून पेटली. ती ठिणगी चरख्याच्या संतापाच्या रूपाने उफाळून आली आणि गांधीजींच्या शांत, संयमी विचारांच्या माध्यमातून संवादाचा एक नवा प्रवाह सुरू झाला. चरखा अस्वस्थ आहे. तो रागाने धुमसतो आहे. गांधीजींवरील टीका, द्वेष, त्यांच्या हत्या करण्याचे कट, समाजातील विद्वेषपूर्ण घटना – याचा चरख्याला संताप येतो. तो बापूंवर होणाऱ्या चिखलफेकीला प्रत्युत्तर मागतो. आणि मग सुरू होतो एक विलक्षण संवाद – जिथे गांधीजींनी संयम, तर्क, आणि प्रेमाच्या प्रकाशात प्रत्येक प्रश्नाचं उत्तर दिलं आहे. या संवादात राग आहे, तगमग आहे, पण त्याचबरोबर विनोदही आहे. मस्करी आहे. कधी समाजकंटकांवर उपहास आहे, तर कधी कीव करणारा सहानुभूतीचा सूर आहे. फक्त चरखाच नाही, तर गांधीजींची काठी आणि चष्माही या संवादात सामील होतात. त्यांना देखील गांधीजींचे विचार ऐकून वारंवार वाटतं – "बापू, तुम्ही खरंच ग्रेट आहात!" ही केवळ एका यंत्राची किंवा वस्त्रनिर्मितीच्या उपकरणाची कथा नाही. हा संवाद आहे – गांधीजींच्या विचारांचा, त्यांच्या तत्त्वज्ञानाचा, आणि आजच्या समाजात त्यांच्या उपस्थितीचा. चरखा हा फक्त धागे फिरवणारा नाही, तो विचारही फिरवतो. विचारांच्या प्रवाहाला नवा सूर देतो. इतिहास साक्ष आहे की, कितीही कट रचले गेले, कितीही कट्टर विचार गांधींच्या मार्गात आले, तरी गांधीजी संपले नाहीत. कारण गांधीजी हा एक व्यक्ती नाही, तर एक विचार आहे. आणि विचार कधीही संपत नाहीत. या संपूर्ण काव्यातूनही हेच अधोरेखित होतं – गांधीजींना मारण्याचा, त्यांना पुसून टाकण्याचा प्रयत्न कितीही केला गेला तरी त्यांचे विचार नष्ट होणार नाहीत. त्यांचे विचार चरख्यातून जसे पूर्वी निघाले, तसेच आजही समाजाला नवा धागा विणून देतात. "बापू तुम्ही ग्रेटच!" हे केवळ दीर्घकाव्य नाही, तर एका विचारशील भारतीयाच्या अंतरंगातील संवाद आहे. हा संवाद प्रत्येक वाचकाच्या मनात एक नवा सूर उमटवतो – प्रश्न विचारण्याचा, विचारांची चिकित्सा करण्याचा आणि शेवटी स्वतःला हे मान्य करण्याचा – होय, बापू तुम्ही ग्रेटच!